Gastenboek

Als begeleider was dit voor mij ook de eerste keer dat ik ging zeilen. Het zou een kamp van 9 dagen worden. De eerste dag leerden we (zowel de jongeren als de begeleiding) om de bootjes op en af te tuigen, en zijn we eens kort op zee geweest om de beginselen van het zeilen onder de knie te krijgen. Hier viel het me al op dat de schippers een enorme voeling met de jongeren hadden. Op gepaste momenten werd er gelachen en zot gedaan, op andere momenten moest er zonder discussie naar de schippers geluisterd worden, wat de jongeren ook deden. Ik merkte dat de jongeren enorm opkeken naar de schippers. Gedurende de 9 dagen is er een hechte band ontstaan tussen de schippers en de jongeren. De schippers konden perfect aanvoelen wanneer de jongeren uit hun comfortzone traden en het voor sommigen moeilijk (angst om te verdrinken, te kapseizen) werd. Op die momenten konden de schippers, door hun jarenlange ervaring met het zeilen, de jongeren geruststellen. Dit was voor de jongeren meestal voldoende om zich terug volledig in te zetten tijdens de zeiltocht. Wat de jongeren ook heel fijn vonden, was dat ze een doel hadden bij het zeilen. De bootjes moesten van Nieuwpoort naar Terneuzen gebracht worden, waar ze dan deelnamen aan de Antwerp zeilrace (van Terneuzen naar Antwerpen). Na de race moesten de bootjes dan terug naar Nieuwpoort gevaren worden. Ook al was het een zeer vermoeiende 9 daagse, de jongeren (alsook de begeleiding) hadden de tijd van hun leven. Niemand uitgezonderd, wou zeker nog eens meedoen met de 9 daagse. Wij als begeleiding willen de schippers van de ZK zeker nog eens hartelijk bedanken voor de zeer goede organisatie gedurende het hele zeiltraject. Ook voor het engelengeduld (voor de zoveelste keer nog maar eens een knoop uitleggen...) dat ze aan de dag legden, voor zowel de jongeren als de begeleiding. Voor mij was het zeker een onvergetelijke ervaring en zeker voor herhaling vatbaar.

Ik vond het mega goe kamp met veel leuke momenten en toffe mensen. Ik heb ook veel bijgeleerd. Juist de knopen waren moeilijk te leren. Kweet nie veel te schijven want ik praat liever. Maar het is zeker voor herhaling vatbaar. Kei tof en mega ervaringsleerkamp!

Ik vond het zeilen leuk en moeilijk maar heb er veel van bij geleerd omdat het ons ook goed wordt aangeleerd en uitgelegd. Soms dacht ik op te geven wegens mijn angst op een boot en het vroeg opstaan. Maar ik ben blij dat ik heb blijven doorzetten en mijn angst op een boot heb overwonnen. De zeilers vond ik ook leuk en toffe mensen. Alleen had ik het moeilijk met een schipper, die ook de Antwerp-race heeft meegedaan. Hij gaf me een gevoel dat ik alles al moest kennen en mij niks wou bijleren. Met Jan had ik eigenlijk de beste band omdat ik daar ook met kon praten en hij mij begreep. Ondanks de paar tegenslagen vind ik het spijtig dat het al klaar is omdat we een leuke, goeie team waren en goed overeen kwamen met de schippers. Als ze mij nog eens vragen om mee te gaan zou ik zeker ja zeggen en ik hoop dat we nog is allemaal samen kunnen komen om nog is een toffe dag te maken. Vriendelijke groeten!

Een zeiltocht van 9 dagen bij ‘Zachte Kracht’. De eerste dagen had ik geen goesting voor te zeilen want we moesten de boot afspoelen. Daarna gingen we op water met de motor, dat was wel plezant. De tweede dag gingen we op zee met de genaker en toen had ik schrik. Veel schrik! Ik was bang dat de boot ging kantelen maar de schipper zei dat, dat niet kon. Ik geloofde hem niet. Toen we van Zee Brugge naar Terneuzen gegaan zijn had ik ook schrik, maar dat ging voorbij. Toen het zaterdag was, was het plezant. De zeiltocht van Terneuzen naar Antwerpen was een tocht van 6 uur. Ik was goed bezig en begon de schippers te vertrouwen. Ik was toch nog bang om te kantelen. Maar dat gaat gewoon niet. Ik begon met Jan de schipper en hij hielp me mijn angst te overwinnen. De andere schippers hielpen hier ook bij. Ik heb mijn angst overwonnen en het was niet tof maar kei tof! Ik zal het missen het zeilen en je zult nooit bang hebben als je maar bezig bent. Vertrouw de schippers!