Meer info

Bij het afvaren uit de ligplaats valt ons al meteen op dat het manoeuvreren met dit schip meer gemeen heeft met het varen met een lichter dan een jacht, het stalen schip weegt dan ook ongeveer 25 Ton. Na het verlaten van de jachthaven van Lemmer, varen we via een kanaal en sluis het Ijselmeer op. Bij het hijsen van de zeilen komt aardig wat ouderwetse spierkracht te pas en is het net zoals bij moderne jachten belangrijk dat de hele bemanning perfect samenwerkt. Omdat opkruisen tegen de wind geen sinecure is met een schip als dit kiezen we een aanvankelijk halfwindse koers richting Urk.

Bij het overstag gaan of gijpen is direct duidelijk waarom er zoveel volk nodig is om dit type schepen te varen. Behalve het grootzeil en de fok moeten ook de zwaarden bediend worden en dit alles uiteraard met de techniek van begin vorige eeuw, bij iets minder wind dan vandaag kan er bovendien nog bijkomend een extra voorzeil, de kluiver, gehesen worden. Na enkele keren gaat het manoeuvre steeds vlotter en raakt iedereen vertrouwd met zijn / haar taak. We merken dat zeilen met deze klassieker tegelijk hetzelfde is als met een modern yacht maar evengoed anders. De correcte stand van de zeilen, het sturen, alle principes blijven hetzelfde maar alleen al door het gewicht en de afmeting van zowat alles vraagt dit toch vaak net een andere aanpak en de nodige voorzichtigheid.

Daar waar nogal wat schippers van ZachteKracht uit het wedstrijdzeilen komen en waar men alles zo licht mogelijk wil met moderne materialen zoals carbon, kevlar en dyneema, vinden we op Arvak dikke staalplaat, touwen met dikte in cm in plaats van mm, tandwielkasten en stalen kabels en degelijk gelakt houtwerk. De snelle wedstrijdboten of comfortabele toerjachten die bij vele van onze schippers de ogen doen blinken, worden door de platbodemschippers ietwat smalend als “tupperware” omschreven. We kunnen het ze niet kwalijk nemen als je ziet met hoeveel kunde en respect voor de klassieke materialen deze schepen onderhouden en gevaren worden. Eigenlijk hebben ze gewoon gelijk, bijna alle materialen die we op een moderne boot aantreffen zijn buitengewoon licht in vergelijking met wat men op klassieke schepen vindt. Vanaf het dek van een stalen schip oogt polyester dan al gauw nogal fragiel. Ook bij de indrukwekkende havenmanoeuvres zien we het verschil in handelen met een stalen romp en zware motor of onze kwetsbare polyester huid met gelcoat en lichte motor. Een verschil in ontwerp van meer dan honderd jaar, een keuze voor de robuuste degelijkheid van een schip uit de beroepsvaart van begin vorige eeuw tegenover een zo licht mogelijk gebouwde en op snelheid gerichte wedstrijdboot. Het verschil kan niet groter zijn. Maar ... zeilen blijft zeilen, ook dat valt op.

Tegen de avond liggen we in Urk waar we na een korte wandeling door het dorp het ons aan boord goed laten smaken. Blijkbaar heeft het zeilen en de wind iedereen vermoeid, want erg laat wordt het niet. Zondagmorgen laat Leo nog een knap staaltje havenmanoeuvres zien om Arvak vanaf lagerwal om te keren in een geul die ongeveer een halve meter breder is dan Arvak lang is. We treffen opnieuw een gunstige wind voor de terugtocht, zodat we in de namiddag terug in Lemmer aankomen en zo niet te laat de terugrit naar België kunnen aanvatten.

Voor de werking van ZachteKracht is dit een prachtige aanwinst, waarbij we behalve het medium zeilen, net zoals op Tom & Jerry, ook de mogelijkheid hebben aan boord te overnachten en meerdaagse tochten te doen in het prachtige zeilgebied van Ijselmeer en Waddenzee. Het bijzondere karakter van dit schip draagt daar extra toe bij.